Bąbel
Kapitan statku kosmicznego znajdujący się wewnątrz bąbla nie może nim sterować ani też utworzyć go lub zniszczyć, bąbel musi zbudować ktoś z zewnątrz i kierować jego zachowaniem. Aby ominąć tę trudność, Kraśników zaproponował nadświetlną autostradę tubę zmodyfikowanej czasoprzestrzeni (to nie to samo co tunel czasoprzestrzenny) łączącą Ziemię i odległą gwiazdę. Wewnątrz takiej tuby możliwa byłaby nadświetlną podróż, ale tylko w jedną stronę. Podczas lotu w jedną stronę załoga statku kosmicznego, poruszającego się z prędkością podświetlną, budowałaby taką tubę. W drodze powrotnej mogliby podróżować przez nią z prędkością większą od prędkości światła. Zbudowanie takich tub, tak jak i tuneli czasoprzestrzennych, wymaga wykorzystania ujemnej energii. Później Ken D. Olum z Tufts University i Visser wraz z Bruce’em Bassettem z Oksfordu oraz Stefano Liberatim z Międzynarodowej Szkoły Studiów Zaawansowanych w Trieście wykazali, że każda podróż z nadświetlną prędkością wymaga wykorzystywania ujemnej energii. Gdyby dało się zbudować tunele czasoprzestrzenne i podróżować z prędkością większą niż światło, możliwe byłyby podróże w czasie. Bieg czasu jest względny i zależy od prędkości obserwatora. Ktoś, kto opuszcza Ziemię w statku kosmicznym, porusza się z prędkością bliską prędkości światła i wraca, postarzeje się mniej niż ten, który pozostaje na Ziemi.